In de derde aflevering keerde hij zich tegen zichzelf.
'Misschien praat ik te veel over je moeder,' zei hij.
"Je hebt het tijdens onze dates bijna nooit over haar."
"Misschien ben ik te ouderwets."
"Je hield de deur voor hem open. Dat is geen misdaad."
Hij glimlachte vermoeid, maar mijn geruststellende woorden bereikten hem niet echt.
Elke afwijzing brak haar hart.
"Ik begrijp het niet," mompelde hij.
"Ze leken allemaal zo gelukkig."
Het was pijnlijk om te zien hoe hij zijn zelfvertrouwen verloor.
Elke teleurstelling bracht hem weer een beetje dichter bij de zwijgzame man die hij na de dood van zijn moeder was geworden.
Hij stopte weer met zingen.
Hij zat constant op zijn telefoon te kijken.
Hij las oude gesprekken opnieuw door, alsof het antwoord daar plotseling in zou opduiken.
De vierde vrouw verdween nadat ze had gezegd dat ze hem aan haar zus wilde voorstellen.
De vijfde verdween nadat hij plannen had gemaakt voor het weekend.
Toen de zesde precies hetzelfde deed, wist ik dat er iets mis was.
Zes vrouwen zouden hun interesse kunnen verliezen.
Het was mogelijk.
Maar zes vrouwen zouden niet allemaal de volgende ochtend verdwijnen nadat ze een nieuwe afspraak hadden beloofd.
Ik vroeg mijn vader of er tijdens die avonden iets ongewoons was gebeurd.
Hij keek oprecht verward.
"Nee. Waarom?"
"Heb je ruzie met ze gemaakt?"
“Natuurlijk niet.”
"Heb je iets gezegd waardoor ze bang zijn geworden?"
Zijn gezichtsuitdrukking verstrakte.
"Wie denk je dat ik ben?"
"Dat bedoelde ik niet."
Hij draaide zich naar de gootsteen en begon een al schone kop af te spoelen.
Ik wist dat ik hem pijn had gedaan.
'Ik wil het gewoon begrijpen,' zei ik.
"Ik ook."
Die avond belde ik mijn beste vriendin Rachel en vroeg haar om een gunst.
We kenden elkaar al sinds onze studententijd.
Rachel was genadeloos eerlijk.
Ze kon een hele zaal betoveren, maar tegelijkertijd kon ze een leugen doorzien voordat de meeste mensen die zelfs maar hadden afgemaakt.
Als mijn vader iets verkeerds deed, zou ze het merken.
"Ga met hem op een date."
Ze lachte.
"Maak je een grapje?"
“Ik meen het.”
Zijn lach verstomde.
"Lola, dit is je vader."
"Ik weet."
"En hij kent me."
"Hij heeft je maar een paar keer ontmoet."
"Dat maakt het niet minder vreemd."
Ik heb alles uitgelegd.
Ik vertelde hem over de zes vrouwen, de geslaagde dates en hoe ze alle drie van de ene op de andere dag verdwenen waren.
Rachel bleef enkele ogenblikken stil.
"Dus u wilt dat ik hem onderzoek?"
"Ik wil dat je me vertelt wat er aan de hand is."
"En wat moet ik precies zeggen als hij me herkent?"
"Vertel hem dat we elkaar via de app hebben ontmoet. Hij herinnert zich misschien je gezicht, maar niet je naam."
Rachel kreunde.
"Dat is een vreselijk idee."
"Waarschijnlijk."
"Dat zou onze vriendschap kunnen verpesten."
" Nee. "
"Dit zou je relatie met je vader kunnen verpesten."
De gedachte maakte me doodsbang, maar ik hield mijn stem kalm.
"Ik moet het weten."
Ze stemde met tegenzin toe.
De vergadering verliep zelfs beter dan verwacht.
Rachel was de volgende die belde.
'Je vader is geweldig,' zei ze.
"Ik kan niet geloven dat niemand hem een kans heeft gegeven."
Een golf van opluchting overspoelde me.
"Er is dus niets vreemds gebeurd?"
"Helemaal niets. Hij was aardig, grappig en respectvol. We hebben bijna drie uur gepraat."
"Heeft hij nog een andere datum genoemd?"
"Hij vroeg me of ik volgende vrijdag weer met hem wilde dineren."
"Wat zei je?"
"Ik zei ja."
Voor het eerst in weken heb ik rustig geslapen.
De volgende ochtend was ook Rachel verdwenen.
Ik heb gebeld voordat ik naar mijn werk ging.
Geen reactie.
Ik probeerde het 's middags opnieuw.
Direct naar de voicemail.
Ik heb verschillende berichten gestuurd om te vragen of alles goed met haar was.
Er heeft geen levering plaatsgevonden.
Toen de avond viel, kwam er eindelijk een sms-bericht binnen.
"Neem alstublieft geen contact met mij op."
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
