De redenen waarom kinderen hun ouders niet bezoeken

Onopgeloste spanningen of oude emotionele wonden tussen ouders en kinderen spelen vaak een belangrijke rol in waarom bezoeken zeldzaam of zelfs helemaal uitblijven. Deze problemen uit het verleden kunnen een grote invloed hebben op het heden en de toekomst en zijn een teken dat er dieperliggende problemen aangepakt moeten worden.

In sommige gevallen gaat het om een ​​enkele ruzie, een misverstand dat al jaren meesleept en een muur opwerpt waardoor een bezoek als een opgave voelt, of erger nog, als iets om helemaal te vermijden. Deze problemen blijven niet beperkt tot het verleden; ze zijn bij elke familiebijeenkomst aanwezig. Sterker nog, een onderzoek uit het toonde aan dat emotionele afstand vaak een veel groter obstakel is dan fysieke afstand. Het kan zijn dat je maar een paar minuten bij elkaar woont, maar als er onopgeloste woede is, is het alsof je aan de andere kant van de maan woont.

Het is vaak moeilijk om deze diepgewortelde problemen onder ogen te zien, omdat het veel geduld, lef en een sterke wil vergt om als eerste je schild te laten zakken. Maar dat is de enige redelijke manier om de lucht te klaren en te proberen een relatie met je ouders op te bouwen.

Eerlijke en respectvolle gesprekken kunnen helpen bij het herstellen van een oprechter en gezondere band, hoewel dat natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan is.

Gebrek aan communicatie en duidelijke verwachtingen

Soms is de afstand simpelweg het gevolg van misverstanden of slechte communicatie tussen de kinderen en de ouders. Hoewel de ouders ervan uitgaan dat hun kinderen weten dat ze altijd welkom zijn om langs te komen, kunnen de kinderen aarzelen over hoe vaak ze moeten bellen of langskomen.

Wanneer deze aannames niet worden uitgesproken, creëren ze een kloof tussen kinderen en ouders. Wat de ene partij ziet als "hen de ruimte geven" of rekening houden met de tijd van de ander, interpreteert de andere partij als "het kan ze niet schelen" of "ze hebben het te druk voor mij".

Onderzoek toont aan hoe belangrijk deze kleine gewoontes wel degelijk zijn.

Een onderzoek gepubliceerd in het Journal of Family Communication heeft aangetoond dat de belangrijkste voorspeller voor een hechte familieband niet de grote bijeenkomsten tijdens de feestdagen zijn, maar de "micro-contactmomenten". Dit houdt in dat je korte berichtjes stuurt of even belt om te vragen: "Hoe was je dag?". Dit soort gedrag, vooral binnen families, duidt op een groter gevoel van steun. Families die daarentegen vaag blijven over hun verwachtingen, drijven vaak uit elkaar zonder zich daarvan bewust te zijn.

De waarheid is echter dat, wanneer er afstand ontstaat, het moeilijk is die kloof te overbruggen. Uiteindelijk draait het erom de relatie betekenisvol te houden door ervoor te zorgen dat geen van beide partijen zich hoeft af te vragen waar ze aan toe zijn.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.