Knappe prins DOET alsof hij een arme boer is om een ​​vrouw te vinden

“Nee. Je was nooit een spelletje voor me. Ik hield mijn identiteit verborgen, maar wat ik voor je voelde was nooit een leugen.”

Chika was gekwetst. Ze haatte het dat hij had gelogen, maar ze herinnerde zich zijn vriendelijkheid, zijn geduld en hoe veilig ze zich bij hem had gevoeld voordat ze wist wie hij was.

Amadi vertelde haar dat hij naar Umuagu was gekomen om te ervaren hoe de mensen hem zouden behandelen zonder kroon op zijn hoofd.

'Jullie hielden van me toen ik een arme boer was,' zei hij. 'Jullie respecteerden me toen jullie dachten dat ik niets had.'

Chika huilde. De pijn verdween niet meteen, maar haar hart verzachtte. Amadi stak zijn hand uit. Na een moment stapte ze dichterbij en hij omhelsde haar teder.

Mama Uloma kwam plotseling naar voren en deed alsof ze liefdevol was.

'Mijn dochter, Chika, waarom huil je op zo'n vrolijke dag? Ik heb haar goed opgevoed,' zei ze

Nneka probeerde ook aardig over te komen. Ze liet doorschemeren dat het leven in het paleis beter bij haar zou passen, omdat Chika te stil was.

Amadi's gezicht verstrakte.

'Toen je dacht dat ik een arme boer was, noemde je me een smerige, arme nietsnut,' vertelde hij aan Nneka. 'Je zei dat je me niet naast je kon laten lopen.'

Toen wendde hij zich tot Mama Uloma

“Jij hebt me ook bespot. Je gaf me deze lijst omdat je dacht dat ik zou falen.”

Hij vertelde hen dat Chika hem met respect had behandeld, ook al dacht ze dat hij arm was

"Een vrouw die een arme boer bespot, kan nooit respect hebben voor een koninkrijk," zei Amadi. "Een koninkrijk bestaat uit boeren, handelaren, weduwen, chauffeurs, kinderen en mensen die proberen te overleven."

Vervolgens vertelde hij Mama Uloma dat een vrouw die een weeskind als een dienstmeisje behandelde, niet moest doen alsof ze een liefdevolle moeder was.

De dorpelingen mompelden instemmend.

Alles op de lijst was geleverd – en zelfs verdubbeld. Chika stond naast Amadi, niet langer als dienstmeisje of last, maar als de vrouw die hij had uitgekozen.

Amadi nam Chika vervolgens mee naar het paleis om zijn ouders te ontmoeten. Ze was nerveus omdat ze nog nooit eerder een paleis had bezocht. Mama Uloma wilde dat ze zich omkleedde in betere kleren, maar Amadi zei dat ze er prima uitzag zoals ze was.

In het paleis knielde Chika neer voor koning Ezoku en koningin Lolo Noako.

De koning ontving haar vriendelijk. De koningin observeerde haar aandachtig. Chika was niet het soort bruid dat ze zich voor haar zoon had voorgesteld. Ze was eenvoudig, stil en duidelijk niet opgegroeid in een koninklijke omgeving.

'Begrijp je wat het betekent om met een prins te trouwen?' vroeg de koningin.

'Nee, mijn koningin, niet helemaal,' antwoordde Chika. 'Maar ik ben bereid te leren. Ik zal niet doen alsof ik weet wat ik niet weet.'

Koning Ezoku was gecharmeerd van haar antwoord. Zelfs de koningin was er enigszins door ontroerd, hoewel ze dat niet helemaal liet merken.

Chika voegde eraan toe: "Ik had respect voor je zoon toen ik dacht dat hij arm was, en ik heb nog steeds respect voor hem nu ik weet wie hij is."

Na de vergadering brachten paleismedewerkers Chika naar een gastenkamer. Onderweg liet een dienstmeisje bijna een dienblad vallen, waarop Chika snel opving. Later, toen er eten werd gebracht, stond Chika op en nam het met beide handen aan, terwijl ze de bediende hartelijk bedankte.

De paleismedewerkers begonnen over haar vriendelijkheid te praten. Veel bezoekers beschouwden bedienden als onzichtbaar, maar Chika begroette iedereen.

Koningin Lolo Noako hoorde deze berichten. Langzaam begon haar hart te veranderen.

Maar toen ontstonden er problemen.

Ada, de dochter van stamhoofd Obinna Udeh, hoorde het nieuws. Ze was mooi, goed opgeleid, rijk en de vrouw met wie koningin Lolo Noako Amadi in het geheim had willen laten trouwen. Ada geloofde dat het paleis haar thuis zou worden.

Ze kwam aan met haar ouders, boos en trots. Toen ze Chika zag, bekeek ze haar koud van top tot teen.

'Het klopt dus,' zei Ada. 'Het paleis kiest nu boerenmeisjes uit als toekomstige koninginnen.'

Chika sloeg haar ogen neer, gekwetst maar zwijgend.

Amadi waarschuwde Ada om voorzichtig te zijn.

Ada sprak over familie, klasse en opvoeding. Amadi antwoordde: "Koninklijkheid zit niet in dure kleren. Het zit in karakter."

Hij vroeg Ada of ze hem begroet zou hebben als ze hem als een arme boer had gezien. Ada keek weg. Haar stilte sprak boekdelen.

Koning Ezoku zei: "Een vrouw die neerkijkt op de armen, is niet geschikt om naast een toekomstige koning te zitten."

Ada en haar ouders vertrokken vol schaamte.

Daarna kondigde het paleis het traditionele huwelijk van Amadi en Chika aan. Het nieuws verspreidde zich snel. Sommigen prezen Chika. Anderen spotten met haar achtergrond. Sommigen zeiden dat ze geluk had. Weer anderen fluisterden dat ze vast een toverspreuk had gebruikt.

Chika werd opnieuw bang. Ze vertelde Amadi dat ze het leven in het paleis niet kende, niet wist hoe ze voor ouderen moest spreken, hoe ze aan koninklijke vergaderingen moest deelnemen, of wat men van een koningin verwachtte.

Amadi zei tegen haar: "Ik heb je niet gekozen omdat je al perfect was voor het paleis. Ik heb je gekozen omdat je het hart hebt dat het paleis nodig heeft."

De volgende ochtend riep koningin Lolo Noako Chika bij zich en begon haar de gebruiken van het paleis bij te brengen: hoe ouderen te begroeten, wanneer te spreken, hoe bezoekers te ontvangen en hoe zich te gedragen tijdens koninklijke bijeenkomsten.

Chika maakte fouten, maar ze luisterde, bood haar excuses aan en probeerde het opnieuw. Ze werd nooit arrogant.

Langzaam maar zeker raakte de koningin aan haar gehecht.

Op een dag, na een les, zei de koningin zachtjes: "Je doet het steeds beter."

'Dank u wel, mijn koningin,' zei Chika.

De koningin keek haar aan en zei: "Noem me moeder als we alleen zijn."

Chika verstijfde, waarna de tranen in haar ogen opwelden.

“Ja, moeder.”

Voor het eerst sinds haar intrede in het paleis had Chika het gevoel dat ze er misschien wel thuishoorde.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.