Vanessa glimlachte minachtend en staarde de jonge vrouw indringend aan.
—Weet je überhaupt wel wie ik ben?
De nieuwkomer reageerde niet.
—Ga onmiddellijk op je knieën. Je zult boeten voor je onbeschaamdheid.
Maar het meisje bewoog zich niet eens.
Ze bleef zitten en observeerde hem met een verontrustende kalmte.
Deze houding leidde er uiteindelijk toe dat Vanessa explodeerde.
Zonder nog een woord te zeggen, greep hij haar stevig bij de schouder en probeerde haar van de bank af te trekken.
Verschillende gevangenen keken weg, ervan overtuigd dat de nieuwkomer binnen enkele seconden op de grond zou liggen en om genade zou smeken.
Wat Vanessa niet wist, was dat ze zojuist de grootste fout van haar hele tijd in de gevangenis had gemaakt.
Want deze mysterieuze vrouw met tatoeages was niet wie iedereen dacht dat ze was.
En binnen enkele seconden zou de hele eetzaal de ware identiteit van de nieuwkomer ontdekken…
Nadat ze die woorden had gehoord, bleef Vanessa een paar seconden roerloos staan, ze kon niet geloven wat ze zojuist had gehoord.
Niemand had het ooit aangedurfd hem op die manier te antwoorden.
Ze voelde hoe woede haar van binnenuit begon te verteren.
Jarenlang had ze de controle over de gevangenis behouden door angst te zaaien onder de andere gevangenen.
Als ze een nieuwkomer zou toestaan haar uit te dagen zonder haar te straffen, zou de hele gevangenis er nog voor het einde van de dag over praten.
En dat zou ik niet toestaan.
'Ik zeg het je nog één keer... kniel neer,' zei hij met samengebalde tanden, zijn stem trillend van woede.
De jonge vrouw bleef zwijgend.
Geen enkel gebaar.
Geen woord.
Plotseling gaf Vanessa hem een harde vuiststoot in zijn gezicht.
Een gedempte schreeuw galmde door de eetkamer.
Sommige gevangenen keken zelfs weg, ervan overtuigd dat ze op het punt stonden getuige te zijn van weer een brute mishandeling.
Maar er gebeurde iets onverwachts.
Op het allerlaatste moment boog de onbekende vrouw zich nauwelijks voorover en miste het schot haar.
Alles gebeurde zo snel dat velen niet eens de tijd hadden om te beseffen wat er was gebeurd.
Vanessa's vuist stuitte alleen op leegte.
Voor het eerst was op het gezicht van deze lange vrouw verbijstering te lezen.
Zonder een seconde te verspillen, viel hij opnieuw aan.
Maar de jonge vrouw ontweek de tweede slag met hetzelfde gemak.
Het was alsof ik elke beweging van hem kon voorspellen.
De hele eetkamer verstijfde van schrik.
Niemand kon zich herinneren ooit iemand zo kalm de aanvallen van Vanessa te hebben zien ontwijken.
Dat was de reden waarom de beker overliep en ze de controle verloor.
Woedend schreeuwde hij en stormde op het meisje af met de bedoeling haar vast te grijpen en tegen de grond te werken.
Deze keer deed de nieuwkomer echter meer dan alleen zichzelf verdedigen.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
