Ik knikte één keer, al brandden mijn ogen. "Dat zal ik zijn."

Hij drong niet aan. "Je bent professioneel geweest vanaf het moment dat je inklokte. Ik wilde dat op plaat hebben."

Ik slikte. "Dank je."

Nadat hij weg was, zat ik een tijdje bij het raam.

Ik keek naar het lege bed en dacht na over hoeveel van mijn leven ik had doorgebracht met krimpen om anderen comfortabel te maken. Op school. Op het werk. In vriendschappen. Zelfs in mijn huwelijk.

"Niet meer," fluisterde ik. "Niemand mag zichzelf opbouwen door mij klein te laten voelen. Niet meer."

Toen streek ik mijn scrubs recht en ging naar mijn volgende patiënt.

Margaret was weg—hopelijk voorgoed—maar als ik haar ooit nog zou zien, wist ik één ding zeker.

Ze zou me niet nog eens naar beneden halen. Ze zou het kunnen proberen, maar ik zou haar niet laten winnen.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.